Aslı El-veda olan bir kelime… Veda ederken söylenir… Hoşçakal gibi bir daha geriye dönüş anlamı pek içermez… Bir ayrılışı çok mahzunca ifade eden bir kelimedir. Bir “nokta” gibidir cümlenin sonunda… Bir tükeniştir… Zaman ve kaderle ilgili bir sırdır… Adı üstünde, veda etmektir tüm yaşananlara, tüm duygulara, tüm hayallere, tüm ümitlere…

Elveda dedik ya hoşçakal gibi şirin bir ifade değildir… Vedayı içinde barındıran sözcüklerin içinde bir başka yeri vardır… Yazılışı ve kullanılışı itibarıyla, kağıt üzerinde bile yazının en yakışıksız kelimesidir çoğu zaman… Söylenişi ağızda bile buruk tad bırakır… Yürekteki hissiyatı ve duyguların yıkılışını anlatmaya satırlar kafi gelmez zannımca…

Bu söz bir bitiş cümlesidir… Film bitti ve “son” yazısı ekranda çıktı demektir…

Bu elveda denen kelime , kendi kalıplarının çok üstünde bir kelimedir netekim…

Elveda kelimesi karşılıklı konuşmalarda çok da sık rastlanan bir kelime değildir… Bir kişinin arkasından sessizce söylenmesi daha uygun düşer…